Prowokacja wrogów ludu polskiego w Poznaniu

[...] 28 czerwca na ulicach Poznania doszło do poważnych zamieszek.

Od pewnego czasu imperialistyczni agenci [...] próbowali wykorzystać trudności gospodarcze i braki w niektórych poznańskich zakładach pracy do sprowokowania działań przeciwko władzy ludowej. Wróg do prowokacji wybrał Poznań nieprzypadkowo, bo właśnie tam odbywają się międzynarodowe targi. Celem prowokacji było rzucenie cienia na dobre imię Polski Ludowej i zakłócenie rozwoju pokojowej współpracy międzynarodowej.

28 czerwca agentom wroga udało się sprowokować zamieszki uliczne. Niektóre budynki publiczne zostały zaatakowane, przy czym były ofiary w ludziach. [...]

Organy władzy państwowej, opierając się o uświadomioną część klasy robotniczej, przejęły kontrolę nad sytuacją i przywróciły porządek w mieście. [...]

Poznańska prowokacja została zorganizowana przez wrogów Polski w momencie, gdy partia i rząd z wielką troską starają się zlikwidować braki w życiu pracujących, doprowadzić do demokratyzacji życia publicznego.

Polska Agencja Prasowa w południe 29 czerwca poinformowała, że ​​życie w Poznaniu wraca do normy. W zakładach pracy, które wstrzymały działalność w czwartek, wznowiono normalnie pracę. Została także wznowiona uliczna komunikacja tramwajowa i autobusowa.

Z raportu wynika, że podczas prowokacji zginęło 38 osób, a 270 zostało rannych. Wśród ofiar są żołnierze wojska polskiego oraz funkcjonariusze organów bezpieczeństwa, którzy zginęli podczas obrony budynków publicznych przed atakiem wywrotowców. [...]

Każdy, kto podniesie rękę przeciwko władzy, może być pewien, że władza ludowa mu tę rękę odetnie.

Krwawe burze w Poznaniu

[...] W czwartek 28 czerwca na placu głównym zgromadzili się ludzie ze wszystkich dzielnic Poznania, w którym to właśnie odbywały się targi przemysłowe z udziałem wielu przedstawicieli Zachodu. Świadkowie opisywali pochody przechodzące przez miasto z polskimi flagami i skandujące „Chcemy chleba”, jako protest przeciwko nieznośnym warunkom życia. [...] Poznańscy demonstranci później zaatakowali budynki partii komunistycznej oraz tajnej policji, a z więzienia uwolnili szereg osób. Demonstracje zaskoczyły komunistów i wydaje się, że nawet część policji przeszła na stronę obywateli. Dopiero wojsko, stacjonujące w mieście i pośpiesznie wezwane posiłki z okolic zdołały częściowo bunty stłumić. Udało się to jednak tylko przez strzelanie do demonstrantów z karabinów, broni automatycznej i dział czołgów. Sam warszawski rząd, który nie mógł zatuszować informacji o wydarzeniach ze względu na obecność obcokrajowców w mieście, zmuszony był przyznać w oficjalnym raporcie „ofiary w ludziach”, a tych było kilkadziesiąt.

Po powrocie do Londynu z targów poznańskich kilku Anglików referowało o zamieszkach. „Dziesiątki tysięcy protestujących zablokowało ulice. Jeden z członków ruchu oporu powiedział mi, że sprawa była przygotowywana od kilku miesięcy... Koszary tajnej policji zostały zaatakowane moździerzami”. A dalszy: [...] „Wszyscy ludzie na ulicach byli szczęśliwi i radośni...”

Czy wydarzenia w Poznaniu będą zwiastunem dalszych niepokojów za Żelazną Kurtyną, czy znakiem do „wzmocnienia” linii partyjnej, pokaże najbliższa przyszłość.

„OBAWY” W PRADZE I BUDAPESZCIE! Radio Czechosłowackie nadało oficjalną informację polskiego rządu o wydarzeniach w Poznaniu i uzupełniło ją ostrzeżeniem dla tych, którzy uważają, że jest odpowiedni czas, aby naśladować polski przykład: „Ktokolwiek by podniósł rękę przeciwko reżimowi, niech uświadomi sobie, że mu zostanie odcięta!"